Heimelaga studio

Då eg (pappa) først fekk digitalt speilrefleks så måtte eg teste ut alt mogleg, og eg er ganske glad i å ta sjølvportrett. Einaste som slår meg i den gleda er Ulrika (sjekk link). Eg laga til eit lite studio på rommet mitt, hang opp eit svart teppe på gardinstanga og peika alle lampane mot det. Eg hadde ikkje peiling på å bruke reflektor og slikt, einaste sidelysa eg hadde var sengelampen og lampen frå skrivebordet. Resultatet var nokre ganske harde skuggar og mange dritkule bilete.

Utfordringa var å stille inn skarpt. Eg måtte springe mange gangar fram og tilbake for å stille inn skarpheita heilt perfekt (vart aldri heilt perfekt, men men). Kunne ha fått bror min til å stå som øvingsmodell, men eg ville jo ikkje at han skulle vite at eg skulle ta bilete av meg sjølv, ville helst unngå å virke narsisistisk.

Dette var i 2005 og somarferia var nettopp over. I England den somaren hadde eg møtt ein indisk fyr som gav meg eit "bindi" til å feste i panna, og indisk jente som mala henna på folk. Eg var så inspirert av dei at eg brukte kajalen til å etterlikne mønstera eg hadde sett. Sjølvsagt midt i ansiktet. (henna maling i ansiktet svir forresten noko heilt j****g!)

Så dette var min første erfaring med studio. Mykje enklare enn seinare erfaringar, og litt meir tungvindt. Slapp blitsar som ikkje vil gå av synkront eller som nektar å gå av i det heile, men hadde ikkje andre utstyr til å hjelpe meg med dei tunge skuggane, for å halde ein reflektor sjølv er ikkje så enkelt i sjølvportrett. fekk mykje bra respons på desse bileta :)

Ja, det var dagens mimrestund
peace